Elk jaar probeer ik deze dag compleet te negeren.
Ik praat er niet over, plan niks en nodig niemand uit.
Maar altijd zijn er wel een paar slimmeriken die weken
van tevoren beginnen te bellen. Wat doe je met je verjaardag?
Welke verjaardag, probeer ik dan nog onnozel te doen.
Het valt nog wel op zaterdag, roepen zij dan weer.
Ach jee, dit jaar kom ik er echt niet onderuit, want HET
valt inderdaad op zaterdag. En waar gaat het nou helemaal
over? Is verjaren een prestatie? Ik dacht 't niet, hooguit
voor mijn moeder die mij en nog zo'n zelfde exemplaar
binnen enkele minuten tijd baarde.
Met leeftijd heeft het ook niet te maken, want ik had het
als kind al. Lag mijn tweelingzus nachten van tevoren
wakker van de spanning over cadeautjes, traktatie en
feestje, ik had nachtmerries over gefeliciteerd, gezoend
en toegezongen worden. Maar nu heeft mijn dochter er
iets op gevonden. Deze week belde ze: 'mam, je moet
zaterdag om 2 uur klaar staan, want dan komen we je
halen en gaan we iets leuks doen'. Op mijn vraag wat
we dan gaan doen, lachte ze een tikkeltje gemeen:
'VERRASSING!'
Dus nu lig ik weer uren te piekeren en heb ik nachtmerries
over bungeejumpen, skydiven en parachutespringen.
De Langstraat Bruist, november 2010
